Luty, pierwsze ciepłe dni w roku, a my siedzimy w Wiedniu i patrzymy na termometr pokazujący 14 stopni. Nie ma dyskusji – trzeba wyjść. Peilstein to taki górski fast-food dla wiedeńczyków: szybko, konkretnie, a jednak z prawdziwym skalnym charakterem. Godzina jazdy, pół godziny podejścia i siedzisz na wapiennych blokach, które pamiętają czasy, gdy tu pływały amonity w oceanie Paratethys. 35 milionów lat temu. Dziś bawią się tu dzieci na placu zabaw przy schronisku.
Plac zabaw przy Peilsteinhaus
Charakterystyka szlaku
Ruszyliśmy z Schwarzensee – to najkrótszy wariant, dla niecierpliwych. Zaledwie kilometr dystansu i 250 metrów przewyższenia, które pokonujesz w jakieś 45 minut, jeśli się nie zatrzymujesz. A zatrzymasz się, bo las tutaj pachnie wilgotnym mchem i żywicą, a między drzewami co chwila wyłaniają się wapienne ściany poprzecinane wspinaczkowymi ringami – ponad 6000 sworzni w samych głównych ścianach, 1400 tras od jedynki do jedenastki. Wszystkie te skały są poprzecinane trasami wspinaczkowymi
Wybraliśmy wąską ścieżkę przez las zamiast szerokiej drogi spacerowej. Podłoże miejscami kamieniste, korzenie wystają jak pułapki na kostki – porządne buty trekkingowe to nie fanaberia, nawet na tak krótkiej trasie. Na 716 metrach jesteś na szczycie – co zabawne, krzyż szczytowy jest schowany za drzewami i żeby do niego dojść od Peilsteinhaus, musisz zejść w dół, mijając budynek ratowników górskich. Klasyczna pułapka na nowicjuszy.
Wracaliśmy wzdłuż skal – lepsze widoki, więcej przestrzeni. Gdy leśna ścieżka połączyła się ze spacerową, zeszliśmy w stronę Peilstein Hütte. I tu zaczęła się prawdziwa uczta.
Tak wygląda terenowa wersja szlaku
A tak wygląda spacerowy wariant
Dla kogo ten szlak?
Szczerze? To trasa dla każdego, kto jest w stanie chodzić. 90 minut łącznego czasu, 250 metrów w górę i tyle samo w dół – nawet pięciolatek da radę. Kondycja wymagana: 2/10. Ekspozycja: zerowa na szlaku turystycznym, choć jak zejdziesz ze ścieżki w stronę ścian wspinaczkowych, to już inna bajka.
Warianty są cztery, więc możesz dostosować trasę do towarzystwa. Z wózkiem dziecięcym? Szeroka droga spacerowa. Chcesz poczuć skałę pod palcami? 155 boulderów czeka. Rodzina z dziećmi? Plac zabaw przy Peilsteinhaus, wieża widokowa z panoramą na Schneeberg, Rax, Ötscher, a przy dobrej pogodzie nawet Neusiedlersee na horyzoncie.
Jedyne ostrzeżenie: w weekendy bywa tłoczno. Wiedeńczycy traktują to miejsce jak swój prywatny ogródek.
Peilsteinhaus
Schroniska i Logistyka
Dwa schroniska na trasie – to luksus na tak krótkim szlaku. Peilstein Hütte na zboczu i Peilsteinhaus na szczycie (działa od 1923 roku, ponad sto lat tradycji). My jedliśmy w Peilstein Hütte i ich brownie z lodami i bitą śmietaną to był punkt kulminacyjny dnia. Serio. Ciasto wilgotne, lody kremowe, porcja obscenicznych rozmiarów. Zamów, nie pożałujesz. Peilstein Hütte
A to obłędne brownie Parking przy Schwarzensee – darmowy, ale miejsc niewiele. Przyjedź wcześnie albo licz się z szukaniem. Dojazd z Wiednia: godzina autem przez A21, zjazd Alland. Sprzęt? Porządne buty z przyczepną podeszwą, woda, może kijki dla starszych kolan. Raczki, liny, magnezja – tylko jeśli planujesz wspinaczkę, nie turystykę.
Ciekawostka dla pielgrzymów i długodystansowców: przez Peilstein przechodzi szlak E4, Mariazeller Weg do Mariazell, Nordalpenweg i Wienerwald Weitwanderweg. Można tu wpaść jako przystanek na dłuższej trasie.
Werdykt AlpsCraft
Peilstein to górska przekąska, nie obiad – ale czasem właśnie tego potrzebujesz: skał, widoków i brownie w 90 minut od kanapy.
To uproszczony profil wysokości pokazujący najwyższy i najniższy punkt szlaku. Aby uzyskać szczegółowy profil wysokości śledzony przez GPS, użyj dedykowanej aplikacji turystycznej.
